Christus Sunthronos

Psalm 110 is de oudtestamentische tekst waaraan het Nieuwe Testament het meest
refereert. Die verwijzingen zijn te vinden in de synoptische evangeliën, de
brieven van Paulus en Petrus en in Hebreeën. Vaak staan ze op cruciale
plaatsen. Een diachrone en synchrone analyse van de psalm vormt de basis voor
het onderzoek naar de interpretatie ervan tot en met de eerste eeuw na
Christus. Eerst onderzoekt de auteur de plaats van Psalm 110 binnen de Psalmen
en de overzetting ervan in de Septuaginta (= LXXPs 109). Vervolgens
inventariseert en analyseert hij alle nieuwtestamentische verwijzingen naar
deze psalm en onderzoekt welke rol deze in de vorming van de
nieuwtestamentische christologie heeft gespeeld. Een van de hoofdconclusies van
deze studie is dat alleen LXXPs 109 en niet Ps 110 het nieuwtestamentisch
gebruik mogelijk heeft gemaakt.